Fleur Schouten haar weg naar herstel

25 maart 2025 was het begin naar herstel. De dag van de operatie. Tijdens de operatie hebben ze m’n hielbeen 4mm verplaatst en met een schroef vastgezet voor een betere stand van m’n voet, m’n enkelbanden gemaakt en verstevigd met een interne brace. Deze operatie was nodig om pijnvrij te worden in het dagelijks leven.

Eerste stapjes en revalidatie

8 weken later mocht het gips eraf en konden we echt revalideren naar mijn gevoel. De eerste stapjes zonder gips waren gek maar fijn! Bijna dagelijks bij de fysio aan de slag. Mobiliteit en ‘opnieuw’ leren wandelen waren de eerste doelen.

Doormiddel van dagelijks enkel oefeningetjes te doen werd het wandelen steeds beter. Revalideren gaat met ups en downs. In deze fase had ik veel last van de schroef in m’n hielbeen. Volledige druk op mijn been kon ik nog niet zetten. Naar mate de tijd vorderde werd dat beter.

Kracht, Balans en Mobiliteit

De volgende fase is krachtopbouw, balans en nog steeds mobiliteit. Ik kan jullie vertellen dat als je 8 weken in het gips hebt gezeten dat er weinig spieren meer over zijn. Enkel oefeningen stonden centraal, daarnaast voegde we kuitoefeningen, achillespees oefeningen, bovenbeen en bil oefeningen toe. Dit voelde als een training. Gemiddeld 1,5 uur aan het trainen, dat is heerlijk na zo’n lange tijd niet trainen.

Deze fase duurde best een tijdje, ongeveer 3 maanden. In deze fase speelde mijn achillespees op. Een risicofactor van de operatie doordat ze m’n hielbeen hebben verplaatst, verplaatst je ook je achillespees.

Terug op de blade

Eind augustus had ik voor het eerst in anderhalf jaar mijn Blade weer aan. Wat een heerlijk gevoel was dat! Van september t/m december hebben we gebruik gemaakt van de Alter G. Dat is een loopband dat lichaamsgewicht vermindert. Hierdoor konden we gecontroleerd het rennen opbouwen en kon de achillespees rustig wennen aan de belasting.

Weer meedoen met het team

In deze maanden sloot ik langzaam steeds meer aan bij het team, dat was superfijn. De fysio trainingen werden minder en de trainingen bij het team werden meer. Krachttrainingen kon ik inmiddels helemaal weer doen, dat betekent dat we ook echt weer sterker konden worden.

Dribbelen, Joggen en Rennen

Terwijl ik nog op de Alter G rende begonnen we ook op de atletiekbaan te dribbelen. Het dribbelen werd na een paar keer joggen en het joggen werd rennen. Dit was ‘trial and error’. Een beetje rennen en afwachten wat de reactie de dag erna zou zijn aan m’n achillespees. De ene dag was beter dan de andere dag. Rennen gaat nu op sprinten lijken. Kort daarna heb ik sinds 2 jaar weer vergesprongen, ik had niet verwacht dat dat al zou kunnen.

Terugkeer naar volledige training

Trainingen lijken weer echt op trainingen i.p.v. revalideren. Het vertrouwen komt steeds een beetje meer terug. Het is een dunne lijn waar we ons op begeven. Het managen van de stijfheid van de achillespees zal een uitdaging blijven in de komende weken/maanden maar de reactie wordt steeds minder. Geef het tijd werd mij verteld en dat is ook echt zo!

We zijn nu een jaar later, er is nog genoeg werk te doen maar we zijn op de goede weg!